bitümek

kelimefiil

{Eski Anadolu Türkçesi}geçişsiz fiil[-r]

Köken

bit-ü-mek

بتومك

Anlamlar

1
Mukadder olmak; kısmet olmak. Konuk umduğun yemez bitüdüğün yer. Nev’izāde Atāî (15.yy.)