hümayun
kelimesf.(huma:yu:n)Köken
Far.hümā (kutlu) > hümāyūn
همايون
Anlamlar
- 1
Kutlu; uğurlu; mutlu.
- 2
Hükümdar veya padişahla ilgili; padişaha, hükümdara ait.
- 3
müz.Klasik Türk müziğinde dügâh perdesinde karar kılan bir makam.
- 4
tekst.Astar olarak kullanılan yumuşak ve iyi cins pamuklu bir dokuma türü.
- 5
{ağız}Amerikan bezi; patiska.
[DS]
Bu sözcükle kurulan deyimler53
- ālāy-ı hümāyun
- alem-i hümāyun
- bāb-ı hümāyūn
- berāt-ı humāyun
- beyaz üzerine sadır olan hatt-ı hümāyūn
- ceyb-i humāyūn
- destār-ı hümāyūn
- emlāk-i hümāyūn
- enderūn-ı hümāyun
- evkāf-ı hümāyūn
- fermān-ı hümāyūn
- göç-ü hümayun
- hācegân-ı dîvān-ı hümāyūn
- hademe-i hūmāyūn
- hademe-i hümāyūn ferîki
- hademe-i rikâb-ı hümāyūn-ı hāssa
- halvet-i hümāyun sokakları
- harem-i hümāyun
- hatt-ı hümāyun
- havāss-ı hümāyun
- hāzin-i bāb-ı hümāyūn
- hazîne-i hümāyūn
- hükm-i hümāyun
- kürsî-i hümāyun
- küttāb-ı divān-ı hümāyun
- mahfil-i hümāyūn
- mevkib-i humāyūn
- muafnāme-i hümāyun
- Mühendishāne-i Bahrî-i Hümayun
- mühr-i hümayun
- mülknāme-i hümāyūn
- nakl-i hümāyūn
- nāme-i hümāyun
- nāme-i hümāyun-ı izzet ve saadet meşhūn
- nişān-ı hümāyūn
- ordu-yı hümāyūn
- otağ-ı hümāyūn
- raht-ı hümāyun
- rikâb-ı hümāyun
- rūznāmçe-i hümāyūn
- şefakat-i nişān-ı hümāyūn
- serāy-i hümāyūn
- sūr-i hümāyun
- sürre-i hümāyun
- surre-i hümāyūn
- taht-ı hümayūn
- tasvîr-i hümāyūn
- tevkî’-i refî-i hümāyūn
- tevkî’î-i dîvān-ı hümāyūn
- tuğrā-yı hümāyūn
- vekâlet-i humāyun
- velādet-i hümāyūn
- vilādet-i hümāyūn