tutuşmak

kelimef.

tut-mak > tut-uş-mak

  1. 1

    {eT}Karşılıklı olarak birbirini tutmak; birbirinin ellerini tutmak.

    [DLT][EUTS][KB]

  2. 2

    (Kavga, laf vb. için) karşılıklı başlamak; girişmek.

  3. 3

    mecaz.Heyecanlanmak; coşku duymak.

  4. 4

    {eT}Sinir çekilmesine duçar olmak; kramp hastalığına tutulmak.

    [Gabain]

  5. 5

    {ağız}(Yara için) azmak; ateşlenmek.

    [DS]