fahişe

kelimesf.(fa:hişe)

{OsT}#50563

Köken

Ar.fuḥş (aşırılık; ahlak dışılık) > fāḥişe

فاحشه

1
(Kadın için) yasak cinsel ilişkiye girmeyi alışkanlık edinmiş; orospu.
2
Para kazanmak amacıyla erkeklerle cinsel ilişkiye giren kadın.
3
tar. İlk Çağ uygarlıklarından Babil, Mısır, Yunan ve Roma tapınaklarında yılın belli zamanlarında yapılan ayinlerde, ayine katılanların cinsel ilişkiye girmeleri için tutulan, kutsal sayılan ve kendilerine olağanüstü nüfuzlar tanınan kadınlar.