ova

kelimeis.

ōy (oyuk) > ōy-a > owā > ova

  1. 1

    Çoğunlukla akarsuların aşağı yataklarında görülen, çevredeki coğrafî şekillere göre aşağılarda ya da çukurda kalan, akarsuların yüzeyden aktığı, eğimi az, çoğunlukla alüvyondan oluşmuş, verimli, geniş düzlük; yazı.