kallavi

kelimeis.(kalla:vi:)

Ar.ḳallā (kule) > OsT. ḳallāvī

قلاوى

  1. 1

    İmparatorluk döneminde vezirlerin giydiği, üstüne tülbent sarıldıktan sonra sağdan sola doğru dört parmak kalınlığında sırma harç ile süslenmiş koni biçiminde kavuk.

  2. 2

    sf.İri; büyük.