ahbap

kelimeis.-bı

Ar.ḥabīb (dost) > aḥbāb (dostlar)

احباب

  1. 1

    (Türkçede teklik olarak kullanılır.) Bildik; tanıdık; dost; arkadaş.

  2. 2

    sf.Senli benli.

  3. 3

    ünl.Tanıdık olmayan birisine seslenmek, onun dikkatini çekmek için kullanılan seslenme sözü.