gır

kelimeis.

gar / gır (yans.)

  1. 1

    Bir şeyin pürüzlü yüzeylere sürtünmesi ya da burulma sonucunda çıkan seslerin sinir bozucu ve kulak tırmalayıcı biçimde sürdürülmesini ve bu biçimde bağırmayı, ötmeyi anlatan kök. gır gır, gırgır geçmek, gır gır etmek, gırgır-la-mak

    [Zülfikar]

  2. 2

    argo.Söz; laf; lakırdı.

  3. 3

    argo.sf.Yalan; uydurma.