başak

kelimeis.

eT baş > baş-aḳ

بشاق

  1. 1

    {eAT}{eT}Ok ucuna geçirilen sivri metal başlık; temren.

    [DLT]

  2. 2

    Buğday ve arpa gibi ekinlerin bir eksene bitişik tanelerini taşıyan kılçıklı baş kısmı.

  3. 3

    biy.Uzunlamasına ortak bir eksene bitişik er-dişi çiçeklerden meydana gelen çiçek topluluğu.

  4. 4

    {ağız}{eAT}{eT}Tarlalarda, bağ ve bahçelerde hasat sonu kalmış veya dökülmüş olan tek tük başak veya meyve taneleri.

    [DS]

  5. 5

    {eT}(Çiğilce) Pabuç.

    [DLT]

  6. 6

    {ağız}Sigara izmariti.

    [DS]