dip
kelimeis.-biKöken
eT.tǖb / dǖb > dip
دب
Anlamlar
- 1
{OsT}{eAT}Kök.
- 2
Oyuk veya çukur bir yerin en alt bölümü.
- 3
Bir kabın tabanı.
- 4
Suyun altındaki toprak veya sert zemin.
- 5
Bina, ağaç gibi dikili duran bir şeyin zemin ile birleştiği nokta veya çevresi.
- 6
Dağ, tepe gibi yükseltili şeylerin eteği.
- 7
Kapalı bir alanda girişin en uzak köşesi. Dip bucak.
- 8
Deniz, ırmak, tarla, yurt gibi alan kaplayan şeylerin kıyısı, çok yakını; bitişiği. “Denizin dibinde demirden evler.”
- 9
(Su için) yüzeyin karşıtı; iç.
- 10
Bir kabın en altında kalmış yiyecek, içecek gibi şeyler.
- 11
Düz olarak dokunduktan sonra üzerine altın veya sim ile işleme yapılan bir tür kumaş; sade arşın.
- 12
{OsT}{eAT}Kadeh ve sini gibi kapların ayağı.
- 13
{ağız}Havuç.
[DS]
- 14
{ağız}Lahana.
[DS]
- 15
{ağız}Yer elması.
[DS]
- 16
{ağız}Pancar ve kökü.
[DS]
- 17
{ağız}Çam ağacının kökü ve çırası.
[DS]
- 18
{ağız}Tütün bitkisinin en dipteki yaprakları.
[DS]
- 19
argo.Kıç.
- 20
argo.Dişilik organı.