meşruta

kelimeis.(meşru:ta)

Ar.şarṭ > meşrūṭ > meşrūṭa

مشروطه

  1. 1

    huk.Satılmamak koşuluyla mirasçılara, bir kimseye veya kuruma bırakılmış taşınmaz mal.

  2. 2

    Eskiden, cami, hastahane, hayır kurumu gibi yerlerde çalışanların oturmaları için yapılmış binalar; lojman; meşruta odaları.