irtikâp

kelimeisim(irtikâ:p)-bı

Arapçarukūb > irtikāb

ارتكاب

  1. 1

    Kötü bir iş yapma; suç işleme.

  2. 2

    Bir görevlinin kendisine verilmiş olan yetkileri çıkar karşılığı kötüye kullanması.

  3. 3

    Rüşvet alma; yiyicilik.

  4. 4

    Yalan söyleme; hile yapma.

  5. 5

    hukukMemuriyet görev ve sıfatını kendisine veya bir başkasına haksız çıkar sağlama şeklinde kötüye kullanma yoluyla oluşan özel suç.