Hititçe

kelimeis.

İbr.Hethoei > Hittim > İng. Hittite > T. Hitit-çe

  1. 1

    Eski Çağda (M.Ö. ikinci bin ile sekizinci yy.lar arası) Anadolu’da yaşamış ve devlet kurmuş olan bir ulusun kullandığı dil; Etice.