ÖtükenTürkçe Sözlük

yemiş

kelimeis.

Köken

eT.yế-mek > yé-miş / yem (yiyecek) > yém-iş (-ş: çoğaltma anlamı veren ek)? / yi-miş

Anlamlar

  1. 1

    {eT}Bitkilerde, yumurtacıkların döllenmesinden sonra çiçeğin meyve yapraklarından oluşan ve olgunlaştığında tohumları içeren bölüm; meyve.

    [Bahşayiş][DLT][Gabain][İKPÖy.]

  2. 2

    {ağız}İncir.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Kuru yemiş.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Leblebi.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}Kavun.

    [DS]