ÖtükenTürkçe Sözlük

bağrınmak

kelimef.
{ağız}dönşl.[-ır]#9450

Köken

ba (yans.) > ba-ğ(ı)r-ın-mak

Anlamlar

  1. 1

    Sürekli bağırmak; bağırıp durmak.

    [DS]