eymeç

kelimeis.-ci

eğ-mek > eğ-meç

  1. 1

    Loğ taşını çekmekte kullanılan, ağaçtan eğilmek suretiyle yapılmış sap.

  2. 2

    Olta.

  3. 3

    Kağnıdaki yüklerin düşmemesi için takılan eğri ağaç.

  4. 4

    Kıvrıntı; viraj.

  5. 5

    Kabukları soyulmuş genç ağaç kerestesi.

  6. 6

    Kat kat olmuş yün.

  7. 7

    Pantolonun önündeki fermuarlı ya da düğmeli kısım.

    [DS]