özen

kelimesf.

öz1 > öze-n

  1. 1

    İçerlek;

    [EUTS]

  2. 2

    En içeride bulunan; tam ortada.

    [EUTS]

  3. 3

    is.İlk; öz.

    [EUTS][Gabain]

  4. 4

    Yapılan ya da sürdürülen bir işte, içten gelerek gösterilen titizlik; ihtimam; itina.