ÖtükenTürkçe Sözlük

mukannen

kelimesf.
{OsT}#77206

Köken

Ar.ḳānūn > taḳnīn > muḳannen / muḳannene

مقنن مقننه

Anlamlar

  1. 1

    Kesinleşmiş; belli.

  2. 2

    Kanunlaşmış; yasalaşmış.