sayvant

kelimeis.

Far.sāyebān => sayvan > sayvant

  1. 1

    Ağıl; mandıra.

  2. 2

    Üstü kapalı yanları açık yer.

  3. 3

    Ot ve saman konulan üstü kapalı yer; samanlık.

  4. 4

    Evlerin dışında üstü örtülü, yanları açık genişçe saçak altı; teras.

  5. 5

    Üstü tahtalarla örtülü yayla evi.

  6. 6

    Üstü örtülü davar ağılı.

  7. 7

    Çardak.

  8. 8

    Damın ön duvardan taşarak oluşturduğu üstü kapalı yer.

    [DS]