kırgamak

kelimef.

{eT}gçl.[-r]#92413

Köken

karġā-mak > kırġā-mak

1
(İnsan için) birine kızıp ondan yüz çevirmek; birine kızıp uzaklaştırmak. (Tanrı için ise kargamak kullanılır).
[DLT]