denge
kelimeis.Köken
eT.teŋ (denk; eşit; benzer; terazi; ağırlık; ölçü) > deng > deng-e
Anlamlar
- 1
Karşıt yönde birbirine etki eden iki zıt kuvvetin veya iki ağırlığın birbirine eşit olmasıyla ortaya çıkan kararlı durum.
- 2
İnsan bedeninin başı yukarıda olarak veya küçük dayanma yüzeylerine basmak suretiyle sarsılmadan, yıkılmadan durması hâli.
- 3
fiz Bir cismin dikey vaziyette, devrilmeden, kararlı olarak durması; muvazene, (1935).
- 4
fiz.Hareketin devamlılığını sağlayan kuvvetler bağdaşması.
- 5
biy.Organizmanın normal işlemesi için organlar arasındaki uyum.
- 6
Farklı ve zıt varlıklar arasındaki durma, uyum ve bağdaşıklık yaratan oran; uygun orantı.
- 7
siy.Yasama, yürütme ve yargı organları arasındaki birbirini kontrol edecek biçimdeki yetki, sorumluluk ve denetim dağılımı.
- 8
Baskıyı ortadan kaldırarak huzuru sağlayan siyasi güçler dengesi.
- 9
İstekler ile yetilerin ölçülü bir şekilde bağdaşmasından ortaya çıkan iç huzuru.
- 10
Yapı, heykel, resim gibi sanat ürünlerinin boş ve dolu alanlarının hoş bir görünüm yaratacak biçimde istifi.
- 11
Bir patlayıcının içten bozunmaya karşı gösterdiği direnç.