ika

kelimeis.(i:ka:)-a’ı

Ar.vuḳūʿ > īḳāʿ

ايقاع

  1. 1

    (Genellikle kötü işler için) yapma; yaptırma; meydana getirme; etme.

  2. 2

    İmamiye fıkhında, tek taraflı irade beyanı ile yargı doğuran hukukî işlemleri ifade eden terim; iltizam; tasarruf.

  3. 3

    müz.Klasik Türk müziğinin usul kalıplarından biri.