doğal

kelimesf.

doğa-l

  1. 1

    Doğaya ilişkin; doğada var olan; tabiî.

  2. 2

    Tabiatın düzenine ve gereklerine uygun; tabiî, (1942).

  3. 3

    İnsan tarafından hiçbir değişikliğe uğratılmamış; yaratıldığı gibi; olduğu gibi.

  4. 4

    kim.Doğada bulunan; insan emeğiyle sentezlenmemiş.

  5. 5

    Olagelen, alışılmış.

  6. 6

    Bir kişinin veya nesnenin gerçek yapısına uygun düşen.

  7. 7

    Bir kişinin düşünce yapısına uygun gelen.

  8. 8

    min.(Metaller için) toprakta birleşmemiş durumda bulunan; nabit.