ayırmak

kelimefiil

eT aḏır-mak > aḏ-ru-mak > ayır-mak

  1. 1

    {Eski Anadolu Türkçesi}Bir bütün veya bütün sayılan şeyi bölmek, parçalamak; parçalara bölmek.

  2. 2

    {Eski Anadolu Türkçesi}Birbirinden uzaklaştırmak.

  3. 3

    {Eski Anadolu Türkçesi}Bütünü parçadan yoksun bırakmak; koparmak; parçalamak

  4. 4

    {Eski Anadolu Türkçesi}Yarmak; ikiye bölmek.

  5. 5

    Arasında yer almak.

  6. 6

    {Eski Anadolu Türkçesi}Ayrı tutmak; fark gözetmek; ayrım yapmak.

  7. 7

    Darıltmak; aralarını açmak.

  8. 8

    Bir amaçla kullanmak veya birinin istifadesine sunmak; tahsis etmek.

  9. 9

    {Eski Anadolu Türkçesi}Saklamak; alıkoymak; biriktirmek.

  10. 10

    Aradaki farkı görebilmek, benzer nitelikleri sezebilmek.

  11. 11

    Kavga veya dövüşe engel olmak.

  12. 12

    Birbirinden ayrı olarak değerlendirmek.

  13. 13

    {Eski Anadolu Türkçesi}Birbirine bağlı olarak çalışan makinenin iki ögesinin birbiri ile hareket ilişkisini kesmek; uzaklaştırmak

  14. 14

    Elektrikle ilgili bir devrenin bağlantısını kaldırmak.