pırtlamak

kelimefiil

geçişsiz fiil[-r] [-l(ı)-yor]

Köken

pırt (yans.) > pır-t-la-mak

1
{ağızlar}Bulunduğu yerden fırlayıp dışarı çıkmak; fırlamak; sarkmak; taşmak.
Derleme Sözlüğü