odun

kelimeis.

ōt / od (ateş) > ot-uŋ / od-un

  1. 1

    Yakacak olarak kullanmak üzere kesilmiş ve parçalanmış ağaç gövde veya dalları.

  2. 2

    bot.Bitkilerde besi suyunu ileten damarlarla bunlara eşlik eden özek doku ve liflerden oluşan, aynı zamanda bitkiye destek görevi yapan madde.

  3. 3

    mecaz.Kaba; görgüsüz ve anlayışsız kimse; kalın kafa.

  4. 4

    mecaz.Dayak; sopa.

  5. 5

    argo.Ruhsatsız ya da basılı numaraları silinmiş silah.