-me'ab

eke.(mea:b)

{OsT}#70767

Köken

Ar.ʾiyāb > meʾāb

مآب

1
“Sığınılacak yer; sığındığı, korunduğu yer” anlamında birleşik sıfat yapan son ek. şevket-meāb, fazilet-meāb.