ÖtükenTürkçe Sözlük

kertenkele

kelimeis.
#90338

Köken

kert-mek > kert-en / kelten + kel-er (sürüngen)

Anlamlar

  1. 1

    zool.Koni başlı, ince, uzun ve basık gövdeli, kuyruğunu gerektiğinde bırakabilen, karnı yere değmesine rağmen hızla çapraz ayak hareketleri ile koşabilen, gündüzcü, böcekçil, yüz elli kadar türün ortak adı, (Lacerta).

Bu sözcükle kurulan deyimler3