dümbük

kelimesf.-ğü

Far.dünbek (dümbelek) / T. dümb (yans.) > dümb-ük

  1. 1

    {ağız}Fena; kötü; çirkin.

    [DS]

  2. 2

    {ağız}Pezevenk, deyyus anlamında ağır bir sövgü sözü.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Karısı kötü yolda bulunan kimse.

    [DS]

  4. 4

    argo.Fuhuş aracısı erkek.