müptedi

kelimesf.(müptedi:)-i’ı

Ar.bidʿat > ibtidāʿ > mübtedīʿ / mübtediʿa

مبتدع مبتدعه

  1. 1

    Bir şeyi ilk kez ortaya çıkartan; yeni bir şey ortaya koyan; yenilikçi.