rakîka

kelimesf.(raki:ka, k kalın söylenir)

Ar.raḳīḳ > raḳīḳa

رقيقه

  1. 1

    İnce; nazik.

  2. 2

    is.Cariye; köle.

  3. 3

    tasvf.Hak’tan halka ulaşan, insanın gönlünde sevinç uyandıran, nefsin yumuşamasını sağlayan şey; ruhani latife.