dümdüz

kelimesf.(dü’mdüz)

dü(m)+dü/z

  1. 1

    pekşt.Aşırı düz; çok düz; düpedüz.

  2. 2

    mecaz.Kendi hâlinde, uysal; basit.

  3. 3

    mecaz.Bilgisi, görgüsü çok dar sınırlar içinde kalan ve tekdüze hayat yaşayan kimse.

  4. 4

    mecaz.Aklını yitirmiş; bunak.