murahhas

kelimesf.

Ar.ruḫṣat > terḫīṣ > muraḫḫaṣ

مرخص

  1. 1

    İzinli; ruhsatlı.

  2. 2

    Bir devlet veya kurum tarafından kendisini temsil için başka bir devlet veya kuruma gönderilen kimse; delege.