kânkelimeis.(kâ:n)KökenFar.kānكانAnlamlar1Maden ocağı veya kuyusu.2{eT}Bir şeyin bol bulunduğu yer veya kimse; kaynak. [Yüknekî]Bu sözcükle kurulan deyimler5kân-ı Ahmedkân-ı hilm ü şermkân-ı keremkân-ı merhametkün fe-kân