yabani
kelimesf.(yaba:ni:)Köken
Far.yābānī
يابانى
Anlamlar
- 1
{OsT}Yabana ilişkin; ıssız yerde yaşayan.
- 2
(Bitki için) insan bakımı ile ilgili değil, kendi başına biten, yetişen; doğada kendi hâline yetişen.
- 3
{OsT}(Hayvan için) evcil türleri bulunmasına rağmen evcilleştirilmemiş; evcil olmayan; yabanıl; vahşi.
- 4
İlkel durumda yaşayan; vahşi.
- 5
İnsana sokulmayan; insandan kaçan.
- 6
mecaz.Sıkılganlığından dolayı toplumsal ilişkilerden kaçan, yalnız bir yaşam süren; çekingen.
- 7
mecaz.İnsanları sevmediği için toplumdan uzak duran; insan içine girmeyen; güre.
- 8
mecaz.Yeteri kadar eğitim almadığı için nezaket kurallarına uymayan; görgüsüz; davranışları kaba; hoyrat.
- 9
{ağız}is.Kurt, domuz cinsi yabani hayvan.
[DS]
Bu sözcükle kurulan deyimler23
- yabani akdiken
- yabani asma
- yabani defne
- yabani enginar
- yabani fi (fiğ)
- yabani gömeç
- yabani gül
- yabani hayvanlar
- yabani iğde
- yabani incir
- yabani ıspanak
- yabani kereviz
- yabani kimyon
- yabani kimyongiller
- yabani kiraz
- yabani lahana
- yabani marul
- yabani menekşe
- yabani mercanköşk
- yabani tirfil
- yabani turp
- yabani yulaf
- yabani zeytin