yabani

kelimesf.(yaba:ni:)

Far.yābānī

يابانى

  1. 1

    {OsT}Yabana ilişkin; ıssız yerde yaşayan.

  2. 2

    (Bitki için) insan bakımı ile ilgili değil, kendi başına biten, yetişen; doğada kendi hâline yetişen.

  3. 3

    {OsT}(Hayvan için) evcil türleri bulunmasına rağmen evcilleştirilmemiş; evcil olmayan; yabanıl; vahşi.

  4. 4

    İlkel durumda yaşayan; vahşi.

  5. 5

    İnsana sokulmayan; insandan kaçan.

  6. 6

    mecaz.Sıkılganlığından dolayı toplumsal ilişkilerden kaçan, yalnız bir yaşam süren; çekingen.

  7. 7

    mecaz.İnsanları sevmediği için toplumdan uzak duran; insan içine girmeyen; güre.

  8. 8

    mecaz.Yeteri kadar eğitim almadığı için nezaket kurallarına uymayan; görgüsüz; davranışları kaba; hoyrat.

  9. 9

    {ağız}is.Kurt, domuz cinsi yabani hayvan.

    [DS]