imleç

kelimeis.

im-le-mek (işaretlemek) > im-le-ç

  1. 1

    Fiziksel bir olayı kendiliğinden çizen veya işaretleyen araç; kaydedici; mukayyit.

  2. 2

    Bilgisayarlarda bir karakteri yazma, silme, araya sokma veya düzeltme gibi daha sonra yapılacak olan yazım konumlarını belirlemeye yarayan ışıklı, hareketli benek; kürsör.