doruk

kelimeis.-ğu

tur-mak (çıkmak) > tur-uk > doruk

طوروق

  1. 1

    {ağız}Dağ, tepe gibi yeryüzü yükseltilerinin en yüksek ucu; tepe; zirve; uç.

    [DS]

  2. 2

    Ağaçların en yüksek dalının ucu.

  3. 3

    {ağız}Ağaçların en kalın dalları.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Tütün bitkisinin en üst yaprakları.

    [DS]

  5. 5

    Birçok kademelere bölünmüş sınıflamada en üst aşama.

  6. 6

    tıp.Ağrı ya da hastalık belirtilerinin en yüksek noktaya ulaştığı dönem.

  7. 7

    {OsT}Ağaç tepesindeki körpe filiz.