istinabe

kelimeis.(istina:be)

Ar.niyābet > istinābe

استنابه

  1. 1

    Naip olma; naiplik.

  2. 2

    huk.Yetkili bir makamda görülen bir davaya ilişkin işlemlerden birinin yerine getirilmesinde güçlük doğduğunda, o dava için yetkisiz bulunan bir makama yetki verilerek o işlemin yaptırılması ve kendi görmekte olduğu dava için bu işlemi geçerli sayma.