müstemi

kelimesf.-i’ı

Ar.semʿ (işitme) > müstemiʿ / müstemiʿa

مستمع مستمعه

  1. 1

    Kulak veren; dinleyen; dinleyici.

  2. 2

    is.Bir şeyi kulaktan öğrenen; işitsel tip.

  3. 3

    Bir okula, imtihana girmeksizin, dinleyici olarak devam eden kimse; dinleyici.