muhit

kelimesf.(muhi:t, h ve t kalın söylenir.)

Ar.ḥavṭ > iḥaṭa > muḥīṭ

محيط

  1. 1

    Çevreleyen; kuşatan; çeviren.

  2. 2

    Kapsayan; içine alan.

  3. 3

    is.Bir kimsenin içinden çıktığı toplumsal, kültürel çevre veya uzun süre içinde yaşadığı ve sürekli ilişki içinde bulunduğu insanlar topluluğu; çevre.

  4. 4

    (Tamlanan olarak) tamlananın belirttiği nitelikteki insanların yaşadığı semt, mahalle.

  5. 5

    Yöre; çevre.

  6. 6

    Benzer etkinlikler içinde olan ve benzer toplumsal konumlarıyla birbiriyle ilişki içinde bulunan insanlar topluluğu.

  7. 7

    bot.Kılıf; zarf.

  8. 8

    coğ.Okyanus.

  9. 9

    mat.Çember; dairenin çevresi.