muntalik

kelimesıfat-ği

Arapçaṭalāḳ > inṭilāḳ > munṭaliḳ

منطلق

  1. 1

    (Kadın için) boşanmış.

  2. 2

    (Kişi için) terk edilen.

  3. 3

    (Kişi için) bağsız; salınmış; bırakılmış.

  4. 4

    Gamsız; kedersiz; sevinçli.