irtibat

kelimeis.(irtiba:t)

Ar.rabṭ > irtibāṭ

ارتباط

  1. 1

    Bir yer veya kişi ile kurulan bağ; bağlı olma; bağlantı.

  2. 2

    Bir şeyin başka bir şeyle ilgili olması; ilişkili olma; ilişki; münasebet.

  3. 3

    as.Silahlı kuvvetleri meydana getiren çeşitli bölümler arasında karşılıklı anlaşma ve işbirliğini sağlamak için kurulan sürekli bağlantı.

  4. 4

    huk.Birleştirmeyi gerektirecek nitelikte aynı nedenden dolayı ayrı ayrı açılmış, birinde verilen kararın diğerlerini etkileyici biçimde olması durumu.