bulganmak

kelimef.

bul-ġā-mak > bul-ġa-n-mak

  1. 1

    Bulaşık olmak; bulanmak; karışmak.

    [DLT][EUTS]

  2. 2

    Kızmak; öfkelenmek.

    [DLT]

  3. 3

    Yanılmak.

    [EUTS]