tegzinç

kelimesf.

teg-mek (değmek; erişmek) > teg-(i)z-mek > tegz-in-mek > tegz-inç

  1. 1

    Dönen.

    [Mirşan]

  2. 2

    Anafor; girdap.

    [EUTS][Gabain][İKPÖy.]

  3. 3

    Dalga; kıvrılma.

    [EUTS][Gabain][İKPÖy.]

  4. 4

    Merdane.

    [İKPÖy.]

  5. 5

    Tomar.

    [EUTS][Gabain]

  6. 6

    Başlık; bölüm; fasıl.

    [EUTS][Gabain]

  7. 7

    Muhit.

    [EUTS]

  8. 8

    Devir.

    [EUTS]