mıncıkmak

kelimefiil

{ağızlar}geçişsiz fiil[-(ğ)-ır] [-(ğ)-ı-yor]

Köken

mınc (yans.) > mınc-ık-mak

1
Cıvımak.
2
(Meyve, sebze vb. için) yumuşayıp, sulanıp bozulmaya yüz tutmak; çürümek.
Derleme Sözlüğü