kör

kelimesf.

Fa.kūr / kōr => kör

  1. 1

    Görme duygusundan yoksun olan; görme yetisi olmayan; gözü görmeyen; görmez; âmâ.

  2. 2

    (Bıçak, balta vb. için) keskinlik niteliği kaybolmuş; keskin olmayan.

  3. 3

    Az ışık alan; az ışık veren; ışığı az olan; zayıf ışık; aydınlık olmayan.

  4. 4

    mecaz.(Olay ve durumlar için) karışık; çözülmesi zor; çetrefil.

  5. 5

    mecaz.(Yol, sokak, tünel, kuyu, delik vb. için) sonu tıkalı olan; çıkmaz.

  6. 6

    mecaz.(Yol, cadde vb. için) işlek olmayan; sapa.

  7. 7

    (İğne için) iplik geçirecek deliği olmayan.

  8. 8

    mecaz.Olguları sezmekten yoksun olan; dikkatsiz.

  9. 9

    mecaz.Duyarlılığını yitirmiş; duyarsız; hissiz.

  10. 10

    mecaz.Gerçekleri fark edemeyen; gafil.

  11. 11

    Bazı deyimlerde “kötü” anlamıyla kullanılır.

  12. 12

    is.Gözleri görmeyen kimse.

  13. 13

    Gerçekleri görmeyen veya görmek istemeyen kimse; gafil.