müntehi

kelimesf.(müntehi:)

Ar.nihāyet > müntehī

منتهى

  1. 1

    Bir yere dayanıp orada biten; son noktaya erişen; biten; son bulan.

  2. 2

    En geride yer alan; son; en son.

  3. 3

    Biten; sona eren.

  4. 4

    Bir şeyi tamamlayan; sona erdiren; bitiren.