baştankara

kelimeis.

baş-tan+kara

باشدن قره

  1. 1

    dnz.Geminin baş tarafından karaya oturması.

  2. 2

    mecaz.Batma; mahvolma.

  3. 3

    mecaz.Sarhoş olma.

  4. 4

    Kara turp.

  5. 5

    sf.Kendini kaybetmiş.

  6. 6

    {ağız}(Hasta için) koma halinde

    [DS]

  7. 7

    Çok sarhoş.

  8. 8

    {ağız}zf.(İş yapmak, gitmek vb. için) gelişigüzel; baştan savma; ulu orta; körü körüne.

    [DS]