dayangu

kelimeis.(dayaŋu)

tayā-mak > taya-n-mak > tayā-ŋu > dayā-ŋu

  1. 1

    Kendisine güven duyulacak kimse; dayanakçı; destekçi; yardımcı.

  2. 2

    Hakanın güvenini sağlamış görevli; mabeyinci; perdeci başı; hacib.