ornatmak

kelimef.

gçl.[-ır]#110785

Köken

ornā-mak > orna-t-mak

اورنتمق

1
{eAT}{eT}Orun vermek; yerine koymak; yerleştirmek; tespit etmek.
[DLT][Gabain][Üç İtigsizler]
2
Bir şeyi başka bir şeyin yerine koymak; onun yerine kullanmak; ikame etmek.
3
kim.Bir birleşikte, birleşiğin genel yapısını değiştirmeden bir atom veya molekül yerine eş değer bir başka atom veya molekülü geçirmek.